about how the sun loved the moon so much
that he died every night to let her breathe.
Gaeth
Brytania
Około pięćdziesiątego roku n.e.
Niewolnik w Rzymie
Gladiator
To jej ręce pierwsze dotykały go z troską. To jej oczy widziały w nim coś więcej niż bestię, która zabija, by nie zostać zabitą. To jej głos sprawił, że polubił swoje imię. To jej zapach przypominał mu zamglone łąki Brytanii. To linia jej nosa była najpiękniejszą linią nieba. To jej usta lśniły gwiazdami. To jej honor ratował. To ją kochał. To dla niej zabił. To ona sprawiła, że zawisł na krzyżu. To ona sprawiła, że umierał prawie dwa dni, dusząc się. To ona i żałował. Żałował, że już więcej nie będzie mógł jej przytulić. Żałował, że wraz ze śmiercią zapomni smak jej ust. Żałował każdej straconej chwili bez niej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz